महानगरपालिकेची निवडणूक जवळ – मतदारांचा कस पाहणारी निर्णायक वेळ

महानगरपालिका निवडणुकीची चाहूल लागली की शहर राजकीय झेंड्यांनी, कटआऊटनी, झगमगत्या पोस्टरांनी सजते. भाषणे, आश्वासने आणि सोशल मीडियावरील प्रचाराचा आवाज वाढतो. पण या गदारोळात एक महत्त्वाचा मुद्दा कायम धूसर राहत आला – मतदाराने नेमक्या कोणत्या तत्त्वांवर लोकप्रतिनिधी निवडावा?
आपल्या रस्त्यांवरील खड्ड्यांचे, नळातील पाण्याचे, ड्रेनेजच्या दुर्गंधीचे, आरोग्यसेवेवरील तटस्थतेचे उत्तर कटआऊट देत नाहीत. ही उत्तरे काम करणाऱ्या प्रतिनिधीतून मिळतात. म्हणूनच आगामी निवडणूक फक्त पक्षनिष्ठेची नाही – ती नागरिकांच्या साक्षेप मतदानाची परीक्षा आहे.
प्रतिनिधीचा आरसा सेवेत दिसतो – घोषणेत नाही
नगरसेवक हा पाच वर्षे पाठमोरा असणारा पक्षाचा एजंट नव्हे. नागरिकांच्या पहिल्या अडथळ्यावर धावून येणारा, फोन उचलणारा, भेट टाळून न बसणारा – ही म्हणजे लोकसेवेची प्राथमिक अट. जेव्हा नळ कोरडा होतो, कचरा कुजतो, रस्ता चिरडतो, ड्रेनेज उलथते – तेव्हा फक्त “पहातो” म्हणणारा प्रतिनिधी नव्हे, तर तत्काळ कारवाई करणारा नागरी सेवक हवा.
सभागृहातील मौन परवानगी नसून नागरिकद्रोह ठरतो
महानगरपालिका ही फक्त निधीवाटपाची तिजोरी नाही; ती धोरणात्मक संघर्षाचे व्यासपीठ आहे. सभागृहात हात वर करून गप्प बसणारे, सर्वमान्य म्हणून फाईली पुढे सरकवणारे, अधिकाऱ्यांना प्रश्न न विचारणारे – यांचा कालावधी संपला पाहिजे. वॉर्डच्या समस्यांना भाष्य करणारा, जाब मागणारा, निधीचा हिशेब विचारणारा नगरसेवक हीच लोकशाहीची प्रामाणिक व्याख्या आहे.
जात, धर्म, निष्ठा – दुर्लक्ष करा; नागरिकत्वाला मत द्या
शहराची स्वच्छता जात पाहत नाही. रस्त्याच्या खड्ड्यांना धर्म नाही. दवाखान्याची रांग पक्ष विचारत नाही. मग मतदान मात्र या चौकटींनी का ठरावे? मतदारांनी जात, धार्मिकता किंवा गटाचे निष्ठा-आधारित गणित फोल ठरवायला हवे. कारण सत्तेत निष्ठा नसते – ती कार्यक्षमतेची कसोटी असते.
विकास नावाच्या कागदी किल्ल्यांपासून सावध राहा
टक्केवारी, दलाली, कंत्राटी संगनमत – हेच महानगरपालिका निधीच्या भ्रष्टाचाराचे केंद्र. नागरिकांच्या नजरेआड कामे करून लाखोंचा निधी खुर्च्यांच्या नेटवर्कमध्ये जातो. त्यामुळे आगामी प्रतिनिधीची सर्वात कठोर तपासणी पारदर्शकतेवर व्हायला हवी. निधी कामावर लागतो का, की फक्त पत्रकावर फिरतो – याचा मागोवा घेतला पाहिजे.
या निवडणुकीत मत ही शिक्षा आणि पुरस्कार — दोन्ही आहे
मतदारांनी लक्षात ठेवावे – पाच वर्षांचा रस्त्याचा नकाशा, स्वच्छतेचा दर्जा, पाण्याचा प्रवाह, शाळांची गुणवत्ता आणि आरोग्य व्यवस्थेची दिशा आपल्याच मतदानाने ठरणार आहे. म्हणूनच घोषणांना नव्हे, तर कामगार वृत्तीला मत द्यायला हवे.
शेवटी स्पष्ट संदेश — “दिसणारा नाही, काम करणारा हवा”
– निवडणूक आली की गल्लीत, आणि काम पडलं की गायब – अशांना मतदान नाही.
– प्रतिनिधी हा सत्तेचा नसावा; तो नागरिकांचा आवाज असावा.
– मताचा कस पक्षावर नको – कार्यक्षमतेवर हवा.
स्वतःचा वॉर्ड बदलण्याची जबाबदारी दुसऱ्याच्या खांद्यावर ढकलू नका. मतदान म्हणजे फक्त हक्क नाही – तो शहराच्या भविष्याचा करार आहे.
आता निर्णय तुमच्या हातात – राजकारणाच्या अवशेषांना बळ द्यायचे, की नागरीकरणाचा पाया मजबूत करायचा?

श्री राजकुमार खोब्रागडे, मुख्य संपादक तथा डायरेक्टर
पोलिस योद्धा न्यूज नेटवर्क